Ogród Tuileries: godziny otwarcia, Łuk Karuzeli i co zobaczyć
Zaktualizowano 28 października 2026
Ogród Tuileries to ogród Luwru: zaczyna się u stóp Łuku Triumfalnego Karuzeli, naprzeciwko Piramidy, i ciągnie się aż do placu Zgody. Wstęp jest bezpłatny, a ogród jest otwarty od 07:00 do 21:00 wiosną i jesienią, od 07:00 do 23:00 latem i od 07:30 do 19:30 zimą. Ma 25,5 hektara, założyła go Katarzyna Medycejska od 1564 roku, od 1664 roku przeprojektował go André Le Nôtre i jest najstarszym ogrodem francuskim w Paryżu. Na jego zachodnim krańcu stoi Muzeum Oranżerii z Liliami wodnymi Moneta.
Czym jest ogród i jak go zwiedzać
Ogród zajmuje przestrzeń między pałacem Luwru, rue de Rivoli, placem Zgody i Sekwaną. Jego osią jest Grande Allée, główna aleja wytyczona przez Le Nôtre’a: około 350 metrów między okrągłym basenem na wschodzie a wielkim ośmiokątnym basenem o średnicy 60 metrów na zachodzie. Po bokach biegną dwa wyniesione tarasy, Feuillants przy rue de Rivoli i Bord de l’Eau przy Sekwanie, pomyślane tak, by oglądać ogród z góry. Od jednego końca do drugiego, od Łuku Karuzeli do placu Zgody, jest prawie 1 km w linii prostej. Ogród jest zabytkiem od 1914 roku, a od 1991 roku należy do zespołu nabrzeży Sekwany wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Według Luwru ponad 3000 drzew daje schronienie ponad trzydziestu gatunkom ptaków, z których 21 jest we Francji pod ścisłą ochroną.
Czym były Tuileries
Nazwa pochodzi od wytwórni dachówek (po francusku tuiles), które w średniowieczu zajmowały ten teren. W 1564 roku Katarzyna Medycejska zaczęła budować tu, obok Luwru, pałac Tuileries i ogród włoski o wymiarach 500 na 300 metrów. Ludwik XIV zlecił w 1664 roku Le Nôtre’owi przeprojektowanie całości; ogród otwarto dla publiczności w 1667 roku, a po rewolucji stał się parkiem publicznym. Pałac już nie istnieje. W czasie Komuny Paryskiej, w 1871 roku, komunardzi go podpalili i próbowali spalić także Luwr; ruiny rozebrano w 1883 roku. Dlatego dziś z dziedzińca Luwru widać ogród jednym spojrzeniem aż po plac Zgody.
Łuk Triumfalny Karuzeli
Łuk Triumfalny Karuzeli stoi między Piramidą a ogrodem. Zbudowali go Charles Percier i Pierre-François-Léonard Fontaine w latach 1806–1808 dla uczczenia zwycięstw Napoleona, na wzór łuku Konstantyna w Rzymie. Płaskorzeźby opowiadają o kampaniach z 1805 roku, a kolumny z różowego marmuru wieńczą żołnierze Wielkiej Armii. Na szczycie stały cztery konie z brązu zabrane w 1797 roku z bazyliki św. Marka w Wenecji; w 1815 roku zwrócono je Wenecji, a w 1828 roku ustawiono obecną kwadrygę, kopię. Napoleon nie chciał oglądać własnego posągu na łuku: odlana, by go zwieńczyć, figura jest dziś przechowywana w Luwrze.
Godziny otwarcia i wstęp
Wstęp jest bezpłatny. Godziny zmieniają się w zależności od sezonu: 07:00–21:00 w kwietniu, maju, wrześniu i październiku; 07:00–23:00 w czerwcu, lipcu i sierpniu; 07:30–19:30 od listopada do marca. Opróżnianie ogrodu zaczyna się 30 minut przed zamknięciem. W godzinach otwarcia działają dwie bezpłatne toalety, jedna przy wejściu od placu Zgody, druga przy wejściu od rue de Rivoli, naprzeciwko rue du 29 Juillet; latem dochodzą cztery kolejne, z kabiną przystosowaną. Ogród nie jest zamknięty we wtorki, kiedy zamknięty jest Luwr.
Oranżeria i Jeu de Paume
W narożniku od strony placu Zgody stoją dwa bliźniacze pawilony z czasów Drugiego Cesarstwa: Oranżeria z 1852 roku, na południowym zachodzie, zbudowana do przechowywania drzewek pomarańczowych z ogrodu, i Jeu de Paume z 1861 roku, na północnym zachodzie, dziś Galeria Narodowa Jeu de Paume poświęcona sztuce współczesnej. Oranżeria przeszła w 1921 roku do muzeów narodowych i przechowuje Lilie wodne Claude’a Moneta; jest otwarta od 09:00 do 18:00, zamknięta we wtorki, a bilet kosztuje 12,50 € online lub 11 € w kasie.
Z dziećmi
Większość atrakcji jest w północnej części, przy rue de Rivoli. Na wielkim ośmiokątnym basenie wypożycza się żaglówki, które popycha się kijkiem, co jest tradycją ogrodu od 1850 roku (6 €). Przy wejściu Castiglione jest bezpłatny plac zabaw ze zjeżdżalnią i linowym mostkiem między drzewami oraz karuzela inspirowana baśniami Charles’a Perraulta (3 €). Między tarasem Feuillants a ośmiokątnym basenem są trampoliny dla dzieci powyżej dwóch lat (3 €).
Jak połączyć ogród z Luwrem
Najnaturalniej jest wyjść z muzeum przez Piramidę, przejść pod Łukiem Karuzeli i przeciąć ogród na zachód, do Oranżerii i placu Zgody. Na posiłek Luwr wymienia pięć miejsc w ogrodzie: piekarnię Eric Kayser przy Łuku Karuzeli, Petit Plisson przy kiosku (09:00–21:00), Terrasse de Pomone przy basenie (10:00–18:00), kiosk z lodami Petit Farmers przy ośmiokątnym basenie i Café des Marronniers, zamkniętą z powodu remontu do lata 2027 roku. Metrem: ogród ma stację Tuileries (linia 1) przy rue de Rivoli i Concorde (linie 1, 8 i 12) na zachodnim krańcu.
Ogrody na stronie Luwru (po hiszpańsku)Godziny otwarcia Ogrodu Tuileries (po hiszpańsku)Muzeum Oranżerii (po hiszpańsku)
Najczęściej zadawane pytania
Czy wstęp do Ogrodu Tuileries jest bezpłatny?
Tak, wstęp jest bezpłatny przez cały rok. Płaci się tylko za niektóre atrakcje dla dzieci (żaglówki 6 €, karuzela i trampoliny 3 €) i za muzea na jego terenie, takie jak Oranżeria.
W jakich godzinach jest otwarty Ogród Tuileries?
Od 07:00 do 21:00 w kwietniu, maju, wrześniu i październiku; od 07:00 do 23:00 w czerwcu, lipcu i sierpniu; i od 07:30 do 19:30 od listopada do marca. Opróżnianie ogrodu zaczyna się 30 minut przed zamknięciem.
Gdzie jest Ogród Tuileries i jak tam dojechać?
W 1. dzielnicy Paryża, między Luwrem a placem Zgody, z rue de Rivoli na północy i Sekwaną na południu. Metro Tuileries (linia 1) lub Concorde (linie 1, 8 i 12); z Luwru wystarczy przejść przez Łuk Karuzeli.
Czym były Tuileries i czy pałac jeszcze istnieje?
Tuileries były pałacem królewskim, który Katarzyna Medycejska zaczęła budować w 1564 roku obok Luwru, na terenie dawnych wytwórni dachówek (tuiles). Komunardzi podpalili go w 1871 roku, a ruiny rozebrano w 1883 roku; dziś został tylko ogród.
Co robić w Ogrodzie Tuileries?
Przejść się Grande Allée od Łuku Karuzeli do placu Zgody, zobaczyć Lilie wodne Moneta w Oranżerii, wypożyczyć żaglówkę na ośmiokątnym basenie, wejść na taras Bord de l’Eau, by popatrzeć na Sekwanę, i zatrzymać się w jednej z kawiarni lub kiosków.
Źródła